• BIST 81.712
  • Altın 147,398
  • Dolar 3,8050
  • Euro 4,0356
  • Kocaeli : 3 °C
  • İstanbul : 6 °C
  • Sakarya : 3 °C

Engel tanımaz engelli anneme !..

Hakan Yağcıoğlu

 

 

 

Doğup, gözümü açtığımda ilk seni gördüm…

Besledin, büyüttün…

5 kilo doğan bir tosuncuk olarak, sana yük olmuşum annem…

Mahallede oynamaya başladığımda “Kimseyle kavga etme” derken, beni değil, aslında mahallenin çocuklarını koruduğunu çok sonra anladım…

Korktum sana koştum…

Sevindim sana koştum…

Okul birincilikleri aldım, sana koştum…

Dayak yedim, kolum kırıldı, ben seni çok sevdiğim için sözünü dinledim, kimseyi dövmedim, yine sana koştum…

Çenem yarılıp da dikiş atılırken, sünnetten korkarken, Kırıkçı Mustafa’da kolumu yaptırırken, sen hep yanımdaydın…

Şerefsizce iftiralarda sen hep yanımda oldun, tek koruyucum, arkadaşım sendin…

İlk kız arkadaşımı sana sordum…

Onayladın…

Sonra anne, ne mi oldu?

1983 senesi…

Çılgın bir yılbaşı kutlaması yaptık…

Hepimiz “Başımıza var bir gelecek” deyip korktuk…

5 Ocak Perşembe günü, okula gitmeye hazırlanırken, ablam koşturdu, ‘Anneme bir şey oldu’ dedi…

Koşarak eve geldim…

Çenen kilitlenmişti…

Sonra seni aldım hastaneye koşturdum…

Acil serviste ayıldın…

Bu kez ben başındaydım…

‘Ne oldu anne’ dedim, sen “Vallahi bilmiyorum oğlum” dedin ve gözlerini kapadın…

Devlet Hastanesinde ilk beyin ameliyatı sana yapıldı…

O güzelim sapsarı saçlarını kökünden kestiler…

Ailenin değil sülalenin sevgilisiydin…

Kimse seni tanıyamadı ameliyattan çıkarken…

Gözlerini açtın…

Konuşamıyordun…

Güçlü bir kadındın…

Koğuşun altını üstüne getirdin…

Konuşamadığını kabullenemiyordun…

Koluna bağlı serum şişelerini devirdin…

Beni tanımıyordun…

Sadece ‘Allah Allah’ diyebiliyordun…

Yüce Mevla’m öyle emretmişti…

4-5 yıl kadar bizi tanımadın…

Ben henüz 16 yaşımdaydım…

Kardeşim de 7…

Sen yaşıyordun ama bize ‘Annesiz’ muamelesi yapıyorlardı…

Sen de bizi çocukların olarak bilemiyordun…

Beni tanımadığın o ilk yıllarda bu olay bana çok dokunuyordu, kızıyordum sana… Bilemiyordum beyin felci nedeniyle konuşamayıp, yürüyemediğini, düzelecek diye bekliyordum… Sen de öyle… O yıllarda Ahmet Kaya yeni çıkmıştı ve onun Şafak Türküsü’nü ezberlemiştim adeta…

Sapsarı saçların kısa sürede bembeyaz oldu…

“Saçlarına yıldız düşmüş koparma anne ağlama” dizelerini sana adadım, tıpkı senin kendini bize adadığın gibi…

Kardeşimin ilkokulunda, anneler günü nedeniyle İstanbul’a gezi düzenlenmişti. Gülhane Parkı bahçesinde anneler çocuklar, yanlarında getirdikleri ev yapımı yiyecekleri afiyetle yiyordu… O gün de bana çok koymuştu. Çünkü ben ve kardeşimin yanımızda getirdiğimiz hiçbir şeyimiz yoktu. Yani ‘annesizdik’… Acıdılar. Bir şeyler vermeye kalktılar... Delikanlıyız ya, yediremedim bu acımaklığı… Gittim büfeden kardeşime döner ekmek aldım… O da sapsarı saçlarıyla sana benziyor ya… Cıbır cıbır yerken, göğsü kabardı… Benim ‘abim’ var dedi… bir gururlandım, sorma gitsin…

30 sene geçti annem…

10 yıl önce babam aniden göçtü gitti, herkes seni beklerken…

Sen hala kabullenemedin bu durumunu, ama hala konuşamıyorsun… Yürüyemiyorsun…

Biz sana hala haksızlık yapıyoruz, hala senden fedakarlık bekliyoruz…

Sen de hala bana ‘Olummmmm’ diyorsun, gözlerim doluyor…

Aramıza perde çekmeye çalışanlara ise sadece gülüyorum…

Kolay mı, 5 kiloluk adamı, 9 ay karnında taşımak…

Sana sembolik bir gül, herhangi bir çiçek, çikolata versem ne yazar !..

Senin bir konuşmana, rüyalarımda gördüğüm gibi koşarak yürümene canımı veririm canımı…

Anneler günün kutlu olsun annem…

Tıpkı bizim durumumuzdaki çocuklar ve annelerin de bugünü özellikle kutlu olsun...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Bu yazı toplam 797 defa okunmuştur.
Okur yorumları okuyucuların kendilerine ait görüşlerdir. Yazılan yorumlardan gazetemiz hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
ERDİNÇ GÖNÜLALAN
12 Mayıs 2014 Pazartesi 13:46
13:46
FARKLI DUYGULARA BÜRÜNÜP FARKLI DÜNYALARA GİTTİM.BU GERÇEK SAMİMİ YAZI İÇİN HAKAN ABİME TEŞEKKÜRLER.İNŞALLAH ANNEMİZ SAĞLIĞINA KAVUŞUR.HERŞEY ESKİSİ GİBİ OLUR....TÜM ANNELERİMİZİM ANNELER GÜNÜ KUTLU OLSUNNN
Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2013 Kocaeli Gazetesi | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : (0 262) 323 39 17-18-19 | Faks : (0 262) 322 75 55 | Haber Yazılımı: CM Bilişim