Sığınacak yer arayan Mehmet feryat etti

Uyuşturucuyla tanışana kadar normal bir hayatı vardı Mehmet Külçür’ün. Bir lastik fabrikasında işçi olarak çalışıyordu. Daha sonra tanıştığı uyuşturu...

Uyuşturucuyla tanışana kadar normal bir hayatı vardı Mehmet Külçür’ün. Bir lastik fabrikasında işçi olarak çalışıyordu. Daha sonra tanıştığı uyuşturucu illeti yüzünden, önce işini kaybetti, sonra ailesini, şimdi ise kişiliğini kaybetmemenin mücadelesini veriyor.

 

AİLESİ İSTEMİYOR

Ailesi tarafından dışlanan Mehmet şimdi ise soğuk kış şartlarına rağmen sokaklarda yaşıyor. Bir zamanlar borç verdiği arkadaşlarının eline muhtaç. Gece olunca hastane acillerinde yatıyor, eski arkadaşları para verirse karnını doyurabiliyor. Bursa’ya taşınan ailesinin ise kapısını bile çalamıyor.

 

BARINMA EVİ DE ALMADI

Kovulmadığı günler hastane acilinde yatan Mehmet, çoğu zaman ayazın ortasında banklarda yatıyor. Uyuşturucudan kurtulduktan sonra hayata yeniden tutunmak için çaba sarf eden Mehmet Külçür, ne yaparsa yapsın başarılı olamadı. Ne iş bulabildi ne de barınacak bir kapı. Son olarak belediyeye başvurdu. Belediye, Mehmet’i sığınma evine yönlendirdi. Ancak eski madde bağımlısı olduğu için Mehmet Külçür, oraya da alınmadı.

 

ÇİVİ GİBİ SÖZLER

Başını sokacak bir iş, dilenmeden karnını doyurabilecek bir fırsat arıyor. Dahası o utandığını söylüyor. “Eski arkadaşlarının avucuna bakmaktan utanıyorum” diyor. Uyuşturucuya yeniden başlamak istemiyor. Ama hayat onu o kulvara yeniden itmek üzere. Ve ağzından o çivi gibi laflar dökülüyor, “Valiliğe gidiyorum, gördüğüm muamele yüzünden insanlıktan utanıyorum. Belediye gidiyorum keza aynı. Bize sırt çevirenler, bizi anlamak için iki gece dışarıda kalsınlar da göreyim.”

 

“ALLAH CANIMI ALMADI BİR TÜRLÜ”

“Bizi insan yerine koymayanlar Suriyelileri el üstünde tutuyor. İçim yanıyor ve gecenin ayazında bunları düşünerek ayakta kalıyorum. Biz insanız, bende benim gibi yaşamak zorunda kalanlar da. Ölmek istiyorum, ölümün en kolay çare olduğunu biliyorum. Her gece, “Belki sabaha kadar ölürüm” diye yatıyorum, sabah omzumu dürten ve oradan kalkmamı söyleyen hastane temizlikçisinin sesiyle uyanıyorum. Bir türlü ölemiyorum. Allah almıyor canımı.”

 

YARDIM ELİ BEKLİYOR

Uzanacak bir yardım elinin hayalini kuran Mehmet Külçür, sesini duyan ve yardım edebilecek durumda olan kişilerden medet umuyor. Sokaklarda yaşamamak için uzanacak ele sıkı sıkı tutunmak istiyor.

12 Ocak 2015 Kocaeli- Gündem


kutuyu işaretleyip tamama basın

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz

01

MİNE ÜLKER - kişiye nasıl ulaşabiliriz ?

Editörün Notu: (0 262) 323 39 17-18-19 nolu telefonlardan gazetemiz istihbarat servisi ile görüşerek bilgi alabilirsiniz.

Yanıtla . 0Beğen 12 Ocak 17:46
Anket Kocaelispor'un yeterince desteklendiğini düşünüyor musunuz?

YÜKLENİYOR