Kamuran Özben, resim atölyesinde

Bu Söyleşinin Öyküsü: Bu kentte tanıdığım güzel insanlardan biriydi rahmetli Reşat Sakarya. İzmit ve çevresindeki dere-tepeyi dolaşıp çiçekler ve ya...

Bu Söyleşinin Öyküsü:

Bu kentte tanıdığım güzel insanlardan biriydi rahmetli Reşat Sakarya. İzmit ve çevresindeki dere-tepeyi dolaşıp çiçekler ve yararlı bitkilerle buluşur, doğadan aldığı esinle şiirler yazardı. Bir vesileyle tanışmış, sonra “baba-oğul” gibi sevmiştik birbirimizi. Reşat Amca’nın kızı Kamuran Özben Hanımefendi ile de, bu vesileyle tanış olmuştuk. Kamuran Hanım, geçtiğimiz günlerde düzenlenen “Hoşgörü” konulu etkinlik sırasında, konuyla ilgili olarak ürettiği bir resimle, etkinliğe katılan herkesin takdirini kazanmıştı. Çevresinde de, kendisine “hocam” diye sevgiyle seslenen bir grup hanımefendi vardı. Öğrendim ki, Kamuran Özben’in öğretmenlik yaptığı bir resim atölyesi var. Bu atölyeyi ve resim grubunu yakından tanımak ve siz sanat dostu okurlarımızla buluşturmak istedim.Atölye, Belsa Plaza B Blok 9. Katta bulunuyor. Atölye’nin kapısını çaldığımda karşıma, adının sonradan Fevzi Yıldırım olduğunu öğrendiğim bir beyle karşılaşıyorum. Nezaketle beni atölyeye kabul ediyor. Atölyede kimi tamamlanmış, kimi yarım birçok resimle buluşuyorum önce. Sonra, birer ikişer hanımlar gelmeye başlıyor. Tam randevu saatinde de Kamuran Hanım giriyor içeriye.

 

KAMURAN ÖZBEN’İN RESİM TUTKUSU

Kamuran Hanımla hemen söyleşiye başlıyoruz. Öncelikle resme olan ilgisinden ve sonra da atölyeden söz etmesini istiyorum. Anlatıyor;

“Çocukken, ilkokulda resim yapardım. Tüm sınıfları dolaşırdı resimlerim. Çocukken bile içimden gelen resmi yapardım. Kopya resim yapmadım hiç. Şu bir gerçek ki, sanat öncelikle insanın içinde varsa ortaya çıkan bir şey. Ama, elbette ki, sanat eğitimi de vazgeçilmez bir koşuldur. İlkokul sonrası Kız Meslek Lisesi’ne girdim. Okuldaki dersler güzeldi ama bir eksik vardı; Resim. Öğretmenlerimizle konuştum; ‘Sekiz kişi toplarsanız resim bölümü açarız” dediler. Ben hemen resme ilgili arkadaşlarla 8 kişilik grubu oluşturdum ve resim öğretmenimizin karşısına çıktık. 1968-69 döneminde bölüm açıldı. Değerli öğretmenim Nermin Çiftçi, evinde de iki yıl boyunca beni konuk etti ve resim kültürümü geliştirmeme katkıda bulundu. O sekiz arkadaştan dördü bugün de resim yapmaya devam ediyoruz.”

 

Ürettiğiniz resimlerle sergiler açtınız mı? Bu atölyeye gelinceye kadar neler yaptınız?

Evimde kendi atölyemi kurmuştum. Çok disiplinli bir şekilde çalışıyordum. Aşağı Yuvacık’ta yaşıyorum. Bu çevrenin dere-tepe-köy, tüm doğal güzelliklerini resimledim. Gülay Atun’ın “Ar Grup”u tarafından desteklenen ve “Ben Buradayım” adını verdiğim, 55 eserden oluşan ilk sergimi Süleyman Demirel Kültür Merkezi’nde açtım. Bu sergi 15 gün açık kaldı ve ilgi gördü. Daha sonra Cumhuriyet Parkı’ndaki sanat galerisinde ve yine SDKM’de ve sair yerlerde sergiler açtım.

 

ATÖLYE’NİN ÖYKÜSÜ

Sekiz yıl önceydi, “KÖKLER” adlı sergimi gezen İzmit Belediye Başkanı Dr. Nevzat Doğan’dan ‘Öğretmenimiz olur musunuz?’ teklifini aldım. O zamana kadar “öğretmen” niteliği taşıdığımı düşünmemiştim. Heyecanla kabul ettim ve 2007’de bu atölyeyi açtım. İlk önce 4 öğrencim vardı. Sonra öğrenci sayısı giderek arttı ve bugünkü koşullarda her yıl 125 kadar başvuru alıyoruz. Ancak, belirli bir eleme ile 20-50 kadar öğrenci kabul edebiliyorum. Haftanın 4 günü; Pazartesi, Salı, Çarşamba ve Perşembe günleri, gruplar halinde ve 09.00-17.00 arasında çalışıyoruz. O güne kadar hiç fırça tutmamış kişiler dahi katılabiliyorlar. 10-15 yaşından 78 yaşına kadar öğrencilerim oldu.

 

YALNIZCA RESİM YAPMIYORUZ!

Kamuran Hanım, büyük bir keyifle atölyesinden ve öğrencilerinden söz ediyor;

“Sevginin ve birliğin gerçekten çok yoğun hissedildiği bir ortam içindeyiz. Hayatın maddi sıkıntılarından arınıyoruz. Buradaki her arkadaşımın bir öyküsü var. Biz, birbirimizin gözlerine bakarak sıkıntı ya da sevinçlerimizi hissederiz. Bizim aramızda para konuşulmaz. Siyaseti bir ölçüde konuşuruz. Ama siyaset bu ortama egemen olamaz. Biz bu halimizle güzeliz. Her arkadaşımızın ayrı bir konuda birikimi, deneyimi var. Örneğin; kredi almak ya da tasarruflarımızı değerlendirmek söz konusuysa, emekli bankacı Ayten Hanıma danışırız. Projeksiyon ya da bilgisayarla ilgili bir işimiz varsa Fevzi Bey devreye girer. Biri kızını ya da oğlunu mu evlendirecek, hep birlikte kolları sıvarız. Doğum günlerimizi, bayramları, kandilleri birlikte kutlarız.

Resme gelince, teknik olarak karakalemle başlıyoruz. Önce, resim tekniklerini öğreniyoruz. Nazari bilgiler işleniyor. Burada bir de Felsefe yaşanıyor. Her an felsefenin içindeyiz.”

 

AYRI ÖYKÜLER, ORTAK DUYGULAR

Kamuran Hanım’dan ayrılıp, her biri Şövalesi başında resim yapan öğrencilerle kısa söyleşiler yapmak istiyorum. Atölyenin tek erkek üyesi Fevzi Bey’le başlıyorum.

 

FEVZİ YILDIRIM

“Petkim’den emekliyim. 59 yaşımdayım. Önceden resme hiç ilgim yoktu. Gruba bu yıl katıldım. Yeni bir hayata başlamış gibiyim. Resme yoğunlaştığımda tüm sorunlarımdan arınıyorum. Bir şey üretmenin mutluluğunu yaşıyorum. Arkadaşlarla çok güzel, saygıya dayalı birlikteliğimiz var.”

NAGİHAN AKYILDIZ

“Bu sene başladım. Çok mutluyum. Renklerin içinde gökkuşağını fark ettim. Renklerin içine girince her şeyin renkli olduğunu gördüm. Hayatımda “keşke” sözcüğü yoktu. Ama şimdi keşke resme daha önce başlasaydım diyorum.”

AYSUN ŞEREMET

Banka sektöründe çalışıyordum. Bankaların kapanma furyasında ayrıldım. Üç yıldır resimle ilgileniyorum. Aslında, başka ilgi alanlarım da var ama resimle ve renklerle uğraşmak beni çok mutlu ediyor.”

NEVİN DENİZ

“Ev hanımıyım. Son dört yıldır resim kursuna geliyorum. Çok severek resim yapıyorum. Kafamdaki sorunları unutuyorum. Arkadaşlarımla çok güzel zaman geçiriyoruz. Derdimizi, sevincimizi paylaşıyoruz. Çok güzel bir ekibiz.”

GÜLSEN HALAÇ

“Dört yıl önce resme başladım, geçen yıl ara verdim ama dayanamadım yeniden başladım. Ev hanımıyım.”

AYTEN KAYA

“Emekli bankacıyım. Çocuklarımı da evlendirdim ve burada resme başladım. Tam bir terapi yeri burası. Çok mutluyum.”

ZEHRA HENDEM

“Resimde henüz çok yeniyim. Şimdilik natürmort çalışıyorum. Resim, hiç düşünmediğim bir şeydi. Ama bir anda burada buldum kendimi. Bir arkadaşım başlamıştı, o önerdi. Şimdi buradayım ve çok mutluyum.”

FİLİZ DEMİRAL

“Çocuklarımı büyüttükten sonra bir boşluk hissettim. Ne yapabilirim diye düşünürken kendimi bu grubun içinde buldum. Resme geçen yıl başladım. Büyük bir keyifle sürdürüyorum. Resim, yaptıkça gelişen bir uğraş. Ancak, temel bilgileri Kamuran Hocamızdan alıyoruz.”

BAHRİYE ÖZBERBER

“25 yıllık bir çalışma hayatından sonra emekli oldum. Bir yıl evde oturdum ama yapamadım. Büyük bir boşluk hissi duydum. Resmi çok severim, ilgim vardı. İki yıldır bu atölyede çalışıyorum. Çok mutluyum.”

 

SERGİYE BEKLİYORUZ

Bu söyleşiden öylesine etkileniyorum ki, elime fırça alıp ben de başlamak istiyorum! Sonra, resim konusundaki yeteneksizliğimi anımsayıp vazgeçiyorum.

Kamuran Hanım’a ve atölyedeki öğrencilerine veda ederken, Kamuran Hanım son bir mesaj veriyor;

“26 Mayıs Salı günü saat 14.00’da Cumhuriyet Parkı Sanat Galerisi’nde sergimiz açılıyor. Tüm sanat dostlarını bekliyoruz” diyor.

Bu çağrıya ben de katılıyorum; bu kentteki sanat dostları, bu sergiye ilgi gösteriniz ve beğendiğiniz resimlerden satın alarak bu güzel grubun devamı için siz de katkı veriniz. Her sanatın ve sanatçının itici gücü “takdir ve teşvik” görmektir. Sanatsız bir yaşamın içi boştur.

Veda ederken, Gül Hanım, bir mesajla uğurluyor;

“Bizler, ruhlarımız yerine ellerimizi kirletiyoruz.” 

 

Röportaj:Mustafa Küpçü

Fotoğraflar:Serkan Borlak

16 Mayıs 2015 Kocaeli-



Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz

01

Erdal Elgin - Zamanlarını ve emeklerini güzel işlere adayanlara ne mutlu! Sanatın arındırıcı işleviyle buluşup kucaklaşanlara ne mutlu! Çevrelerinde bir dostluk ve dayanışma halkası oluşturup sevgiyle selam alıp verenlere ne mutlu! Dilerim bu güzel uğraş, sizden sonrakilere de örnek olur. Yolunuz açık ve aydınlık olsun.

Yanıtla . 0Beğen 16 Mayıs 18:30
Anket Kocaelispor'un yeterince desteklendiğini düşünüyor musunuz?

YÜKLENİYOR