Yedi Kocalı Hürmüz ve gençlerimiz üzerine…

MAKALEYİ DİNLE

Rahmetli amcam, İzmit Musiki Derneği’nin 1948 yılında Halkevi’nde verdiği ilk konserinde yer alan iki solistten biriymiş. Türk Sanat Musikisi’ne çok uygun, güzel bir sesi vardı. Çocukluğumda, hemen her Cumartesi akşamı evimizde musiki meşk edilirdi.

Yıllar sonra, amcamın torunu Çağdaş Küpçü’nün de tiyatro tutkusuyla dolu olduğunu görmekten çok mutlu oldum. Onun da yer aldığı           “ 7 Kocalı Hürmüz” oyununu izledim.

Oyunda, Çağdaş gibi, bu kentin tiyatro tutkunu gençler yer alıyordu. Gruplarına “Tiyatro Nicomedia” adını vermişler. Demek ki, yaşadıkları kentin tarihi geçmişini de biliyorlar. Ne güzel.

Oyun, Sadık Şendil’in yazdığı bit Vodvil örneği. Yani, “toplumsal sorunları mizahi bir yaklaşımla eleştiren” oyun türü. Bu tür oyunlar, “müzikal türe” de girer. Örneğin, bu oyunun orijinalinde Atilla Özdemiroğlu’nun bestesi olan “Tanrım, tek başına koyma kullarını” şarkısı oyunun ayrılmaz bir parçasıdır.

Bu tür oyunları, tempoyu aksatmadan, izleyiciyi sıkmadan sahneleyebilmek önemli ve zordur. Hele “amatör bir grup” için…

Tiyatro Nicomedia grubu, büyük ölçüde bu zoru başarmış. Oyuncuların yetenekleri, tiyatro tutkuları, yaklaşık 3 saatlik oyunu izlettirdi. Ancak, “sahne trafiğinde” kimi sorunlar da gözden kaçmadı! “Sunucu” konumundaki gencin oyun içinde kalması, arka plandaki kimi sahnelerin görünmesini engellerken, sanki oyunun bir parçasıymış gibi kimi mimik ve jestlerle “rol çalması” ve ellerini sık sık ceplerinde saklaması, olumsuz bir örnekti.

Bu kusur, oyuncunun değil, yönetmenindir!

Ama, oyunun ikinci perdesinde iç sesle oyunu anlatması daha da şaşırtıcı ve olumsuzdu!

İzleyiciler olarak, oyunun ayrılmaz parçası “Tanrım, tek başına koyma kullarını” şarkısını bekledik ama olmadı!

Dekor, kostüm tasarımları kusursuz sayılabilir. Işık planlamasında kimi sorunlar olduğunu düşünüyorum.

Bu eleştirel yaklaşımı, bu güzel grubun bundan böyle de uzun yıllar ve daha başarılı oyunlarla bu kentte varlığını sürdürmesini dilediğim için gösteriyorum. Yoksa, onları incitmek, kırmak, üzmek niyetinde değilim.

Ben de 16 yaşımda başladığım “amatör tiyatro” çalışmalarını halen bu yaşımda da sürdüren biriyim. Tiyatro tutkusu bambaşka bir duygu ve zenginliktir.

Sevgili kardeşlerime, mümkün olduğu kadar çok tiyatro izlemelerini, tiyatro eseri okumalarını, tiyatro bilgilerini geliştirmelerini öneriyorum.

Başarılı oyunlarından dolayı her birini içtenlikle kutluyorum.

Öte yandan;

Salon hemen hemen doluydu ve çoğunluğu genç insanlardı. Gençleri tiyatro etkinliğine katabilmek, kanımca “Tiyatro Nicomedia” grubunun en büyük başarısıdır.

Kültür ve Turizm Müdürlüğü bu gençlere provalar ve oyun için salon tahsisinde desteği var mı? Örneğin, ücretsiz tahsis yapabiliyor mu?

Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Kültür Daire Başkanlığı, ilimizdeki amatör tiyatro gruplarına ne kadar ilgili ve destekçi?

Bu soruların yanıtlarının da olumlu olması dileğiyle…

# DİĞER MAKALELERİ

Yazar Mustafa Küpçü - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz

Anket Kocaelispor'un yeterince desteklendiğini düşünüyor musunuz?

YÜKLENİYOR