İletişim sorunumuz!..

MAKALEYİ DİNLE

İnsan, “toplumsal bir varlık.”

Ailesi var, arkadaşları ve dostları var.

“İnzivaya çekilmiş” insanları bir kenara koyarsak, her insan aile üyeleri, akrabaları, iş ve sosyal çevresindeki insanlarla iletişim içinde olmak ister. Bu iletişime ihtiyaç duyar.

Çocukluk ve gençlik yılarımı düşünüyorum; televizyon, bilgisayar, cep telefonları yoktu. Ama, ailemiz, akrabalarımız, komşularımız ve hatta yaşadığımız kentteki hemşerilerimizle son derece doyumlu, sıcak bir iletişim içindeydik.

Ya sonra?

Aramıza, ”Kapitalist düzenin acımasız koşulları” girdi!

Kapitalist düzenin temel kuralı; “Sürekli üret ve sürekli tüket” bizi hızla birbirimizden kopardı!

Bayramlar, aile, “akraba, komşu ve dostlarla kucaklaşmak” vesilesi olmaktan çıktı, “tatil yapmak” ve sevdiklerimizden uzaklaşmak bencilliğine sürükledi bizi.

İnsan “egosu” öne çıktı; “en başarılı insan” olma yarışına girdik!

“Maddi çıkar hesapları”  başladı!

“PARA KAZANMAK, ZENGİN OLMAK” ihtirası ile “acımasız” olmaya başladık!

Yine de içimizde, “sevgi, saygı, ,dostluk” duyguları vardı elbet. Düğünde, dernekte bir araya geliyorduk.

Sevdiklerimize bu mutlu günlerinde bir armağan almak ya da bir çeyrek altın takmak, yaşam kültürümüzün bir parçasıydı. Ama, yaşam koşulları ağırlaşıp, altın fiyatları yükselince, düğüne derneğe gitmemek için “bahaneler” üretmeye başladık!

Hızla “YABANCILAŞTIK” birbirimize!

Öte yandan, “teknoloji” hızla gelişiyordu; örneğin, “telsiz” furyası başladı. En olumsuz koşullarda “can kurtarmak” için bir can simidi olan telsiz, bizim insanlarımızın elinde “OYUNCAK” oldu! “Arkadaş arıyorum” anonslarıyla, kirli bir oyuncağa çevirdik telsizi.

Sonra, “Bilgisayar” teknolojisi hızla gelişti ve yaşamımıza bir “dost” gibi girdi. Biz, bilgisayarı da “oyun aracı” haline dönüştürdük! Oyun oynama aracı haline getirdik! Ya da, özel yaşamımızdaki kimi sahnelerin görgüsüzce sergilenmesi için kullandık!

Ya cep telefonları?

Özellikle gençlerimiz, ders saatlerinde bile “mesajlaşmak” için kullandılar! Konuk olduğumuz eş, dost ve arkadaşlarımız, yüzümüze bile bakmadan cep telefonlarıyla iletişim kurmaya yöneldiler!

Bayramlarda, cep telefonlarıyla kutladık birbirimizi.
Bugün Türkiye, bilim ve teknolojide öne geçen ülkelerin “aptal pazarı” haline geldi. “Her yıl 15 milyon cep telefonu ithal ediyoruz!”

Ayda 367 dakika konuşma ile Avrupa rekoru kıran bir ülkeyiz!

Cep telefonu ve internet üzerinden her türlü ve her kültürden iletişim kuruyoruz!

Ama, çocukluk ve gençlik yıllarımızdaki “insani ilişkileri ve içtenlikli iletişimleri” özlüyoruz.

“Temel sorunumuz nedir?” diye düşünüyorum; acaba, bilim ve teknolojiye sırt çevirmiş, ilkel bir eğitim düzeninin  ve hepsinden öncelikli olarak “insanın insanı ütmesi” temeline dayanan kapitalizmin ahlaksızlığının kurbanı mıyız?

Ne dersiniz?

# DİĞER MAKALELERİ

Yazar Mustafa Küpçü - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz

Anket Kocaelispor'un yeterince desteklendiğini düşünüyor musunuz?

YÜKLENİYOR