Reklamı Kapat

Akın Alağaş'ın anısına...

Hayatımız boyunca aile bireylerinden başlayarak birçok insan tanırız. Kimileri daha yaşarken yok olurlar!

Kimilerini ise, bedensel ölümlerinden sonra bile unutmak olası değildir.

AKIN ALAGAŞ, “alçakgönüllü yaşam kültürü” nedeniyle çok geniş bir çevrede tanınmıyor olabilir. Ben bu güzel insanı 1968 yılında, Lise son sınıf öğrencisiyken tanıdım. Bir gün, esmer ve benim gibi “fidan boylu” bir kişi okula geldi. Kültür ve Edebiyat Kolu Başkanı idim. Bana; “Bak kardeşim, ben KYÖD- Kocaeli Yüksek Öğrenim Derneği yönetim kurulu üyesiyim. Bir “Bursa Gezisi” düzenledik. Sizler de önümüzdeki yıldan sonra KYÖD üyesi olacaksınız. Gelin, bu geziye omuz verin” dedi.

Arkadaşlarımla birlite bu geziye katıldık ve katkı verdik. Bu olaydan sonra Akın Alagaş’la “Ağabey-kardeş” ilişkimiz başladı. Müthiş bir matematik zekası vardı. Beni üniversite sınavları için çalıştırdı. Özel yaşamımda “ağabeyim, arkadaşım, yol göstericim” oldu.

Sonraki yıllarda da dostluğumuz sürdü.

İnsan yaşamında, ailesi dışında “saygı, sevgi ve güven” duyduğu ve yanılmadığı çok az insan vardır. Akın Alagaş, beni hiçbir zaman yanıltmadı, şaşırtmadı. Üstün zeka ve yaşam deneyimine karşın,  “alçakgönüllü” kimliğini hiç yitirmedi.

Akın Alagaş; “ATATÜRK’e ve ilkelerine saygılı, “Demokratik, Laik, Sosyal bir HUKUK DEVLETİ” değerlerine inanan, ülkemizin daha güçlü ve uygar bir ülke olması için çırpınan bir ideal insanıydı.

İş ve özel yaşamında “düzgün bir insan” örneğiydi.

Yalanı, ikiyüzlülüğü yoktu.

Dost bildiğine karşı katıksız fedakar bir insandı.

Öne çıkmayı, gösterişi ve insanları kandırmayı sevmezdi.

Buna karşın, çok mutlu ve huzurlu bir yaşamı da olmadı!

Bir araya geldiğimizde içtenlikle sorunlarımızı paylaşırdık.

Son zamanlarda uzun bir süre görüşemedik.

Ve ne yazık ki, bir gün “bedensel ölüm” haberini aldım.

Şaşılacak bir şey yok; sevdiğimiz insanları bir bir yitiriyoruz. Bir gün bizler de çekip gideceğiz bu yaşamdan.

Ancak, “içten sevdiğin, iyiliğini, güzelliğini, gerçek dostluğunu gördüğün bir insanı yitirmek insan ruhuna derin bir acı bırakıyor.

Ben şimdi bu acıyı yaşıyorum.

Hoşça kal dostum, ağabeyim; sevgi ve saygıyla…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Mustafa Küpçü - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.


Anket İzmit Belediyesi 190 aracı kiralamalı mı, satın mı almalı?