ONSUZ OLMAZ

Sahip olduğumuz   maddi  ve  manevi varlıkların her biri  bir zaman gelir ki tükenir.

İnsanlığın tükenmeyen bir  hazinesi vardır ki,  çoğu zaman farkında  olamayız .

Hangi işe başlarsak başlayalım  onsuz olmaz!

Sabahleyin yataktan kalkmamızla birlikte başlar, ta ki uyumak, dinlenmek için yeniden yatağa girip; başımızı yastığa  koyup uykuya  dalana   kadar.

Hatta  Rüyamızda güzel bir rüya  görebilmeyi arzularken,

Sabahleyin kalktığınızda  sağlıklı bir yaşam  için  spor  yaparken.

Gevenin sabahında acıkan karnımızı doyurmak için  kahvaltı yaparken,

Sabahleyin  kar  sevdasıyla  evden çıkıp, akşamleyin yar sevdası ile  eve dönerken,

İşimizin başına  geçip, işimizi yaparken,

Bir yerlere gitmek  için yola  çıkarken, çıktığımız  yoldan geri dönerken,

Özlediklerimizin gelmesini yahut özlediklerimize kavuşmak için yola çıkacağımız günü beklerken,

Neşelenmek ya da efkar dağıtmak için kafa  çekerken,

Amatör ve ya profesyonel   hobilerle ilgilenirken,

Sivil toplum örgütlerinde emek verirken,

Gönlümüzü hoş etmek ya da  vakit geçirmek için eğlenecek bir yer ararken,

Kaybettiğimiz bir şeyi bulmak için ararken.

Birilerini ararken  ya da  bizi aramalarını beklerken,

Hastalandığımıza    çare  bulmak  için  soğuk yüzlü hastanelere  giderken,

Aldığımız cezanın sona  ermesini,  hak  ettiğimiz  ödülün gelmesini beklerken,

Canımıza  tak ettiği yerde,   yarabbi    al şu canımı da  beni  bu dertten  kurtar  derken,

Bizi  üzen, zarar veren ya da  değersiz insanlara  küserken,

Birilerini sevip yeri geldiğinde  birilerine  hatta  kendimize  kızarken,

Yanlışlıklar nedeniyle  ikaz edilip, ikaz ederken;

En önemlisi de  ülkemizin kaderini belirlemek üzere  Seçerken  veya seçilirken…

Kısacası   arzularımızın, beklentilerimizin, yaşadıklarımızın, yaşayacaklarımızın temelinde  hep UMUT vardır, hiç birisi umutsuz  olmaz !

Umutlarımıza  kavuşmayı beklerken; şu gün  gelsin  şöyle olsun, bu  gün geçsin böyle olsun diye umuda  sarıldığımız zamanlarda,  farkında  olmadan ömrümüzün sonunu  iple  çeker olduğumuzun da  farkında olamayız.

 

 Yaşadıklarımız veya  yaşayamadıklarımız, kavuştuklarımız  veya  kavuşamadıklarımız   nedeniyle; hayatımızdan  bezmiş, bu dünyaya  veda  etmek için yaşamımıza  son  verme noktasına  gelmiş olsak  bile;  İçimizde   karanlık  alemin sessizliğinde  bütün dertlerden kurtulup huzura  ereceğimizin umudu vardır…

 

Onun için hep söylemişimdir ki, Umudu olmayan insanın yaşamını aydınlatacak  ışığı   sönmüş demektir. Dileğim o dur ki, yaşadığımız  bu   sıkıntılı günler, umutlarınızı asla  tüketmesin, alabildiğine  yeşertsin …

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Raif Kandemir - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.



Anket Cumhurbaşkanı'nın açıkladığı normalleşme sürecini nasıl karşılıyorsunuz