Reklamı Kapat

Öfke ve nefret insanlığın en büyük DÜŞMANIDIR

            Erdemli insan, kendini kin ve nefretten arındırmayı başarmış insandır. Kendine güvenen, kendisiyle barışık olabilen insanlar bu hastalığı yenmeyi başaran insanlardır.

            Esasen kin ve nefretle yaşayan kişinin de huzurlu bir yaşam, sürmesi olanaksızdır. Çünkü bu tip kötü duygular taşınması en ağır yüklerdir.

            Ne yazık ki günümüzde kin ve nefreti sadece kendi içinde değil toplum katında da oluşması çabası içinde olanları görüyoruz. Her gün televizyonlarda bu yüzleri görmekten bıktığım için televizyon seyretmez oldum.

            Belirli bir kesimin diğer bir kesime karşı kinle nefretle yaklaşması, zaman içinde karşı tarafta o duyguları beslemekte, toplumda önemli onarılmaz ayrışma yaratılmaktadır. Bu durum da birlikte yaşamak zorunda olduğumuz tüm insanlığa önemli zararlar getirir.

            Neden sevgiyle, empatiyle dolu davranışlar sergilemiyoruz. Yine düşüncelerini söyleyebilir, haklıysan benimsenebilirsin. Benimsenmesen de sevilebilirsin.

            Bunları niye yazıyorum. Bir dostum güzel bir paylaşım yapmış, sevgi üzerine. Yaşanmış bir anı.

            Rahmetli Hasan Pulur’un köşesine bir okuru şiir göndermiş. Ancak yazarı belli değil. Pulur, çok kez yazarını bulmak için köşesinde çağrı yapmış. Ancak sahibini bulamamış. Şiir şöyle,

 “Kavgayı ağacın yaprağına yaz, Sonbahar gelsin, Yapraklar kurusun diye,

Öfkeyi, bir bulutun üstüne yaz, yağmur yağsın bulut yok olsun diye,

Nefreti karların üstüne yaz, Güneş açsın, Karlar erisin diye.

Ve dostluk ve sevgiyi, Yeni doğmuş bebeklerin yüreğine yaz, Onlar büyüsün, dünyayı sarsın diye.”

            İzmirli öğretmen Rahile Horzum, bu şiiri değerlendirmeleri yönünde öğrencilerine ödev vermiş.

            Öğrencilerden CEREN

            “Kavgayı eski bir kağıda yazmak isterim, çöp sanılıp atılsın diye.

            Öfkeyi, bir mendile yazmak isterim, Kullanıp atılsın diye.

            Nefreti sahilde kuma yazmak isterim, Deniz dalgaları büyüyerek yok etsin diye.

            Sevgi ve dostluğu, bir tohuma yazmak isterim,

            Büyüyüp dünyayı sarsın diye.”

            Öğrenci MERVE

            “Kavgayı kömürün üstüne yazmak isterim, Kömür yansın yok olsun diye,

            Öfkeyi, gecenin karanlığına yazmak isterim, Gün ışığı ile birlikte öfke yok olsun diye,

            Nefreti toprağın üstüne yazmak isterim, Herkes toprağa basıp onu ezsin diye.

            Sevgi ve dostluğu çınar fidanına yazarım asırlar boyu canlı ve güzel kalsın diye.”

            Bize de kin ve nefretle beslenenlere bu çocukların düşüncelerinin ulaşmasını sabırla beklemek düşüyor.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Fikret Gökmen - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Kocaeli Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Kocaeli Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Kocaeli Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Kocaeli Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.



Anket Yeni alınan karardaki tedbirleri yeterli buluyor musunuz?