Reklamı Kapat

Üstümüzde kravat, ceket, altımızda yırtıp çorap, katalitik…

Kocaeli basım ve yayımı buralara kolay gelmedi…

İlk özel radyo…

İlk yerel TV bu kentte yayına başladı…

Ulusal kanalda ilk özel kanal Star neyse, Marmara TV de oydu…

Kuzenim Nusret Dayı, çok iyi bir futbolcuyken, hayat meşgalesine daldı ve Marmara TV’yi kurdu…

Hüseyin Ersal ile birlikte Ayhan Sakin, İbrahim, Nusret ve ben kolları sıvadık…

Türkiye’nin ilk yerel televizyonunda, dolayısıyla ilk yerel spor programını da yapmaya başladık…

Nusret beni Alfa Romeo arabasıyla sanayideki gazete binasından krallar gibi alır, Yuvacık’taki stüdyoya götürürdü…

O zamanki ANAP’lı Cem Şakoğlu da o zamanlar ilk yerel radyoyu açan kişi olmuştu…

Rekabet müthişti…

Her hafta bir saat programım vardı…

Video kasete kaydedilir ve akşam yayınlanırdı…

Neden mi Yuvacık’taki bir kulübeden yayın yapıyorduk ?..

Çünkü o Karaosmanoğlu’nun yıktığı, Sefa Sirmen’in ertesi gün diktiği çanak antene yakındı da ondan…

-ÜSTTE KRAVAT, ALTTA YIRTIK ÇORAP-

Gazeteci maaşıyla geçiniyoruz…

Hatta o zaman gazeteden maaşımızı utanarak alıyoruz…

Çünkü gazetede çalışmak, adının yayınlanması, ülkede hala lüks bir imkan ve bir de üzerine maaş almak ayıp gibi geliyordu bize…

Tabii ekranda sadece belimizden üstü gösterildiği için, altımıza battaniye sarıyoruz. Katalitikle de ısınmaya çabalıyoruz…

Yani üstü kaval, altı şişhane durumu…

Sonra da kahkahalarla gülüyoruz, ama sonuçta Kocaelispor’un ve kentimizin spor haberlerini televizyondan da yayımlıyoruz…

Kahramanız…

Bu şartlardan geçip de geldik bugünlere…

Bunları yazıyorum ki, bugün görev yapan kardeşlerim, bu gelişimi iyi takip edip, şanslarını iyi kullansınlar…

Bu TV mevzusunu, ileriki anılarda daha detaylı açıklayacağım…

Öyle komik ve dramatik ve trajedik anılar var ki…

Ama bunlar bilinmeli ve kimin nereden nerelere geldiği iyi bilinmeli…

Daha neler var neler…

-BİRSEN ABLA/ANNEM-

Anneanne, babaanne olur da abla anne olmaz mı ?..

Neden olmasın…

Birsen ablam işte böyle bir insandı...

Güzeller güzeli, zarif, kibar, kültürlüydü…

İzmit’in kızı olarak, efsane muhtar babası Mehmet Nuri amcanın adını şanını yürüttü…

Kocaelispor’un taraftar seviyesini yükseltti…

Değirmenlerle savaşan bir Donkişot oldu…

Annemin Yarımca’daki belediye kampından arkadaşıydı…

Ahretliğiydi…

Annemi 2016’da yitirdi, adeta yıkılmıştı…

Ben de önceki sabah onun vefatını Hüseyin Erol ağabeyimden öğrendim ve aynı duyguları yaşadım…

Birsen abla için 10 cilt kitap yazabilirim…

Benim en zor zamanlarımda yanımda oldu…

Üzgünüm… Çok üzgünüm… Gazetemizde yazdığı köşe yazılarıyla Mustafa Denizli’yi bile çıldırtmıştı…

Cesur insandı…

Allah rahmet eylesin…

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Hakan Yağcıoğlu - Mesaj Gönder



Anket İzmit Yürüyüş Yolu yıl sonunda bitecek mi?